Podczas gięcia na powietrzu arkusz jest podtrzymywany przez oba ramiona dolnej matrycy, ale nie styka się całkowicie z jego wewnętrznymi powierzchniami. Dziurkacz kontroluje kąt poprzez przesunięcie się na obliczoną głębokość.
Głębsza pozycja uderzenia zapewnia mniejszy kąt. Ponieważ przy użyciu tego samego stempla i matrycy można formować różne kąty, gięcie na powietrzu zapewnia dużą elastyczność procesu i jest szeroko stosowane do wieloproduktowej produkcji blach.